Fi

po wszelkich ochach!, achach! i zachwytach, że nasz syn jedyny jest dzieckiem wyjątkowym (wszak każde dziecko jest wyjątkowe) w kwestii swego miłego usposobienia i niemarudzenia, mały Fi poszedł w ślady większości niemowląt i zaczął z co dzień większą stanowczością w gardle domagać się skupiania na nim coraz większej uwagi. nie to, że mu jej nie poświęcamy. Fi ma natomiast od dni kilku szczególne zachcianki, mianowicie walczy o to, by w każdym momencie być noszonym. szczególnie zaś uspokaja go pozycja “przytulam się do Ciebie” gdzie główkę ma na wysokości obojczyka, a nogi podkulone przylegają w okolice brzucha. miewa też trudności ze spaniem, co jak łatwo się domyśleć wpływa bezpośrednio na rytm naszego snu. do niedawna jeszcze (przedwczoraj?) na pytanie czy się wysypiacie? ja, bez wahania odpowiadałam: TAK- co wprawiało niektórych w zdumienie i pewne niedowierzanie – dziś po przerywanej co półtorej godziny nocy, gdzie w finale szczęśliwy Potomek zasnął w naszym łóżku, przyznaję z pokorą, że macierzyństwo to nie tylko blaski i rozkoszne chwile, ale swoista szkoła przetrwania. w ciągu dnia wygodnym rozwiązaniem dla zaspokojenia potrzeb syna i w jakimś chociaż stopniu umożliwienia “normalnego” funkcjonowania jest zawinięcie małego w chustę i włączenie muzyki duchem z senegalu. 5 oktawowy głos Youssou N’Dour’a, działa bowiem na niego znacznie skuteczniej niż niejedna kołysanka.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Podobne posty:

1. szczęście sześciomiesięczne Od zawsze lubiłam zmiany. Odkąd pamiętam czekałam na nowe. Dokładnie sześć miesięcy temu zjawił się...