Fi

Tak wiele zatrzymuje się w pamięci, lecz jeszcze więcej uchodzi w niepamięć. Im większe zaufanie względem pamięci zewnętrznej, tym większe szansa na problemy z tożsamością. Liczę na to, że prawa te nie dotyczą momentów najsilniejszych, najbardziej znaczących, granicznych, definiujących, których warstwy znaczeń odsłaniają się przez lata, a ilość ich summa summarum wydaje się w efekcie nieskończona.

Minął miesiąc od kiedy ujrzałem unoszące się łono, a w nim czarny łebek Fi. Pamiętam jak ściśnięte gardło utrudniało mi artykulację prostego przyj. Pamiętam, jak spokojnie próbowałem to powiedzieć, a jak niespokojnie zaciskałem rękę Justyny. Pamiętam, jak po kolejnym nacisku zobaczyłem, jak Fi swobodnie, lekko wyśliznął się na ten świat. Jaką trudność stanowiło wyłączenie telefonu, który w najmniej fortunnym zaczął wyć. Jak wziąłem Go na ręce do potrzymania i zobaczyłem, że mu trochę zimno. Mnożą się szczegóły niewyobrażalnie, gdy tylko sięgnie się do tamtych chwil.

Pozostaje silne wrażenie niezorganizowania tych wspomnień, cenne o tyle, o ile nie buduje ono wyraźnej hierarchii, która wykluczy te z pozoru mniej ważne, acz dopełniające obraz całości. Bo jakie znaczenie ma, że Fi urodził się dokładnie w momencie, który wskazuje nieczynny od dawna zegar na ścianie przy wejściu do bloku porodowego? Że była pełnia? Że chwilę po tym, jak Justyna zeszła z fotela, do pokoju wpadł nieznany nikomu człowiek, który zaczął przypatrywać się całej akcji kładzenia Fi przy półnagiej mamie, a zapytany kim jest, odpowiedział: “Jestem sobie taki głupi Jaś”. Czym zdaje się być zestawienie ogromnego trudu z adnotacją na wypisie, że poród trwał 4h. Że chwilę po przyjęciu nas na blok porodowy położna wypisała opaski na jego wciąż ukryte przeguby i książeczkę zdrowia Fi , pomimo iż nie było choćby najmniejszych skurczów zapowiadających jego przyjście? Jak przy owocu tego wieczora ulatuje klimat pomieszczeń, gdzie tak wiele się wydarzyło? Ten ołtarzyk z radiem Sudety, trwale ustawionym na jedynkę, która transmitowała skoki Małysza, gdy Justyna tkwiła w bolesnym półprzysiadzie? W końcu, o czym prawie zapomniałem, bo czy w ogóle można jakąkolwiek wagę przypisywać temu, że po opuszczeniu szpitala chwilę po narodzinach, targnęły mną cholernie silne emocje, gdy doświadczyłem wybitej szyby w samochodzie i braku kurtek z tylnego siedzenia? Co więcej, chwilę później skończyła się benzyna w baku i z powrotem do szpitala drałowałem na piechotę?

Opieram się tej hierarchiczności, przypominając sobie nieistotny moment, gdy parę kroków ode mnie zatrzymał się lekarz i pokazując mnie palcem zaniósł się śmiechem kwitując mój zarost gromkim “Broda jak u Mickiewicza!”. I – paradoksalnie – ucieszył mnie tamten moment tak samo wtedy, jak i teraz, bo ten młody lekarz zdawał się mieć niemałe poczucie humoru – pomimo tego, że bezpośrednio nie uczestniczył w naszej fabule zdążył uraczyć rwaną bólem Justynę “Pani tu rodzi czy tylko spaceruje?”.

Opieram się, acz bezskutecznie, bo dochodzi do mnie, że motywacją, która pchnęła mnie do puszczenia tego filmu z przeszłości była chęć usidlenia, nazwania, przyszpilenia tego, co pamiętać warto, a czego nie. Uciekając od wyobrażonej hegemonii pamięci, która płynnie przemienia niebyt w byt, a byt w niebyt, jeszcze bardziej w nim się pogrążam.

Czy to nie dlatego, że pamięć służy zachłannemu panu, który chce formę chwil i płynność czasu w chwili obecnej i nieskończoności zarazem zamknąć? Wszystko teraz. To i tamto zawsze. To i tamto teraz, a wszystko zawsze.

Podobne posty:

1. maszyna na dzień dobry W końcu blog ten zaczyna pełnić swoje statutowe funkcje, czyli notatnika wycieczek werbalnych małego Fi,...
2. z pamiętnika Watsona część pierwsza Dziś małżonka dokonała odkrycia mechanizmów rozumowania małego Fi. Od pewnego czasu bowiem intrygujące dla nas...
3. Wirduch Dzisiaj wpadłem w dość niezwykły sen. Śniło mi się, że czekam na Justynę i Fi....
4. Alles klar? Jak to się dzieje, że ważne słowa zostają przekręcane, zapomniane, pominięte w dokumentach istotnych chwil?...
5. usg #1 Pamiętam niejedną sytuację, gdy ktoś pokazywał mi zdjęcie usg tego, co ma nadejść, gdzie z...