Fi

wiem już, czemu niektórzy tak stanowczo wzbraniają się przed rodzicielstwem. dlaczego ci, którzy rodzicami są, w momentach krytycznych ( które zdarzają się częściej , często lub prawie wcale ) podnoszą lament, przy opadających rękach. otóż najmilsze nawet dziecko potrafi ( i z pewnością będzie wykorzystywało! ) tak zagrać na emocjach rodziców, że podporządkują mu się niemal całkowicie. niemal, bo dla zdrowia wszystkich pewien margines jest niezbędny. jednocześnie trudno jest wyznaczyć granicę, uszeregować zachowania, kiedy ma się do czynienia z małym człowiekiem, który niewiele przecież rozumie. który głównie czuje, odczuwa, ma potrzeby wymagające natychmiastowego zaspokojenia, dając w zamian bezzębne uśmiechy i żółte kupki. z każdym kolejnym dniem jego potencjał jest większy, potrafi zaskakiwać co chwila.

dzięki weekendowej obecności Dziadków, udało nam się wyrwać do kina. dziś pierwszy obiad poza domem. razem z synem. dotarł wreszcie nowy bolid. Fi wygląda w nim na zadowolonego. mama z całym przekonaniem zadowolona jest. dzisiejszy spacer, którego w zamierzeniu trasa przebiegać miała wzdłuż wisły, ostatecznie w parku jordana znalazł swój finisz. wyprawa niekrótka, w czasie której Fi zdążył szalenie zgłodnieć, więc kolejny posiłek na świeżym powietrzu zaliczony. jak dobrze, że najlepsze danie zawsze mamy przy sobie

Podobne posty:

1. Nowe rysy Dzisiaj przy czyszczeniu kart okazało się, że na zdjęciach rozmaitych ukazały się rysy twarzy, które...
2. a tata był na urlopie! dzieje się u nas wiele. czas ucieka, terminy gonią. staramy się łapać z dnia jak...
3. szalona karma znaczenie pojęcia “troska o dziecko” poznałam w ciągu pierwszych 24godzin od momentu wydania na świat...