Fi

Od pewnego czasu są dni, a w nich momenty, kiedy Filip ma ochotę na zdjęcie. Staje pod ścianą czy gdzie nie bądź i wymaga albo nawet żąda, by zrobić mu zdjęcie. Najczęściej staje zbyt blisko ściany i w momencie, gdy niekoniecznie jest jak zrobić zdjęcie. Niemniej wykorzystuję to ile mogę, bo zmiana to niemała. Zwykle było tak, że proszony o ustawienie się, absolutnie ignorował osobę zdjęciobiorcy, choć potrafił się nawet na niego zirytować. Bardzo rzadko zdarzało się, by wyraźnie opierał się robieniu zdjęć, gdy sytuacja była naturalna, z dodatkiem aparatu.

Szczególnym przypadkiem było, gdy robiłem zdjęcie Robertowi w oknie na Mikołowskiej. Filip zbulwersowany, że to nie jemu robię, wlazł na krzesło i – zasłaniając ciałem Roberta – przypozował.

Podobne posty:

1. obce z netu Jako że od długiego czasu nie pojawiały się tutaj treści autorskie (wskutek wyjazdów, nawałów pracy,...
2. podwierzchowność Dzisiaj antyprimaaprilis. I nie dlatego, że jakoś nieśmiesznie, tylko nominalnie data taka oraz pogoda, że...
3. stokrotki dziecko mam romantyczne. to, co na obrazkach nie jest zostało zaaranżowane w żaden sposób. filip...
4. urodziny. pierwsze moja nieaktywność blogowa bierze się stąd, że w naszym domu od jakiegoś czasu z...
5. szczęście sześciomiesięczne Od zawsze lubiłam zmiany. Odkąd pamiętam czekałam na nowe. Dokładnie sześć miesięcy temu zjawił się...